Column: In de engelenbak

Tussen alle elfstedengeweld door verscheen dit jaar bijna geruisloos het boek ‘Onze Willy. Voor altijd Mister PSV’. Je zou het bijna typerend kunnen noemen voor aard en karakter van de hoofdpersoon in dat boek, Neerlands topscorer aller tijden Willy van der Kuijlen van PSV. Tweebenig, links kappen, rechts schieten of omgekeerd, het maakte niet uit, het resultaat was verwoestend.

Nooit iemand harder zien schieten dan deze Eindhovenaar. Of het moest wel die lange, toen nog slungelachtige Workumer Folkert Wesselius zijn toen hij in 1988 bij Broekster Boys kwam spelen. Het was alsof Elvis Presley Folkert Wesselius op het oog had toen hij ‘You look like an angel’ zong. Hij was ruim 20 jaar en belandde in dat jaar bepaald niet in de ‘engelenbak’ van de club. Getest en getergd werd hij wel, want behalve de Workumer kwamen er nog meer voetballers de club versterken. Spelers met een groot ego die graag eindelijk eens de eerste viool wilden spelen.

Welbeschouwd was het onbegrijpelijk dat zij die spits niet in hun armen sloten want hij kon niet alleen hard schieten, scoren deed hij ook, zij het op onvoorspelbare momenten. Vaak speelde hij op de flank, kapte naar binnen om vervolgens verwoestend uit te halen. Alleen…, niemand zag enig spoor van vuur, geen mens bespeurde de in de Wâlden zo alom gewaardeerde ‘kriich’. Folkert oogde flegmatiek, ogenschijnlijk trok hij zich niks aan van die kleine pesterijtjes, het gleed als water langs een met olie ingewreven huid.

Om even bij het liedje van Elvis Presley te blijven, een ‘Devil in disguise’ bleek de ‘angel’ wel te zijn. Hij werd in dat jaar in de 2e klasse E clubtopscorer met 14 doelpunten. Hij zou dat drie seizoenen achtereen doen. Tegen Joure scoorde hij op 22 oktober 1988 vier maal in één wedstrijd en daarna zou hij dit nog twee keer herhalen. CSVC en Hollandscheveld waren de andere twee slachtoffers van zijn doelpuntendrang, merkwaardig genoeg allemaal in uitwedstrijden.

De kritiek leek hem niet te raken, ongenaakbaar was hij als een engel. Toch heeft de tijd hem een ereplek gegeven in de ‘engelenbak’ van Broekster Boys. En dat kunnen niet alle ploeggenoten van toen hem nazeggen.